Bielinis
BIELÌNIS
Etymology
Cf. (?) Latv. Beļins (RTAS 71), Beliņš ¹, Bēliņš ², Bèliņi k. ³, Polish. surn. Bielinek ⁴, Bielin, Bielina (SSNO I 145), Polish. vv. Bielina, Bielin, Bieliny ⁵. See also Biẽlius
Feminine FORMS
Bielinienė / Bielinytė
Pronunciation
/bʲiɛˈlʲɪnʲɪs/
SEE ALSO
SOURCES
1. LAG 436, 442, 462.
2. ibid., 462.
3. J. Endzelīns, 1956, p. 102.
4. S. Rospond, 1967, p. 47.
5. S. Rospond, 1967, p. 47-48.