Kėnigis
KĖ́NIGIS
Etymology
Cf. lit. Kènigs, Keniks, Kenikis, Kė́nikis (see). Further connected with Latv. Kēnigs (LAG 348) and German. Königs, König ¹.
Feminine FORMS
Kėnigienė / Kėnigytė
Pronunciation
/¹ˈkʲeːnʲɪɡʲɪs/
SEE ALSO
SOURCES
1. M. Gottschald, 1954, p. 378.