Striūna
STRIŪ́NA
Etymology
Cf. Loin (see). Perhaps from lit. loin „strūna“ (LKŽ XIII 988), loin „drožtuvas, kaišena“ ¹. Cf. also Slavs strūnà „styga“ ², strūnà „striūna“ ³ and Polish. Struna (SSNO V 226), Russian. Cтpуна ⁴, Cтpунин (CAMC IV 292).
Feminine FORMS
Striūnienė / Striūnaitė
Pronunciation
/¹ˈsʲtʲrʲu̟ːnɐ/
SEE ALSO
SOURCES
1. ibid., 1001.
2. ibid., 988.
3. ibid., 1002.
4. C. Beселoвский, 1974, c. 303.